28 maart t/m 19 april 2026
Henriëtte Coppes

Henriëtte Coppes is textielkunstenaar en wordt geïnspireerd door het werk van de kunstenaars van de Nul beweging. Vooral vanwege de minimalistische, krachtige en heldere beelden die ontstaan door het experimenteren met materialen en technieken, maar ook door hun nieuwe kijk op kunst. Uitgaand van het materiaal bijna letterlijk naar nul gaan, naar het oer-kenmerk van het materiaal, de vorm en de kleur. Het is wat het is. En vervolgens proberen dat heel consequent vast te houden en het tijdens het maakproces constant checken. In haar werk zit veel herhaling; door de repetitieve handeling ontstaat er een toestand van leegte… zero!

Henriëtte denkt vanuit het materiaal, meestal textiel, maar ze gebruikt zo nodig ook andere materialen. Het kenmerk van het materiaal is steeds leidend. 

Henriëtte omarmt het imperfecte, maar wel binnen een heldere structuur. Kenmerkend voor haar werk zijn verbindingen en eindeloze herhaling. Het vierkant is voor haar een perfecte, harmonieuze vorm. 

28 maart t/m 19 april

Han Reeder

Han Reeder abstraheert de werkelijkheid met zijn fotografie. Hij doet dit door de te fotograferen objecten te rangschikken in een strak raster, of door een bijzonder camerastandpunt in te nemen. Zoals in zijn serie 'Landschap'. Hoog vanuit de lucht transformeren landerijen in abstract geometrische kunstwerken.


"Als je vliegtuig Schiphol nadert, dan kan het niet missen: dit is Nederland, wat je daar beneden ziet. Wat een ordening! Eeuwen van vormgeving: ontginning, inpoldering en streven naar optimale opbrengst.

Ook in de beeldende kunst is de vormgeving van het landschap vooral een Nederlandse aangelegenheid. Na de middeleeuwse weergave van het landschap in het platte vlak, begint het genre “landschapsschilderij” bij de perspectivische beeldopbouw van Nederlandse schilders. Tot en met vandaag blijft het landschap vooral Nederlandse kunstenaars inspireren terwijl de invalshoeken steeds per tijd en per kunstenaar veranderen.

Mijn neiging en voorkeur voor geometrische abstractie en stilering zult u ongetwijfeld herkennen, ook in mijn “landschappen” zonder storende horizon. Het zijn vooral de proefveldjes van kwekers en veredelaars (echte vakmensen binnen de Nederlandse traditie dus) waarop ik mijn neiging volop heb kunnen uitleven."